Varanasi - Hindistan

Fragmanlar

Ganj nehri, Tibet sınırlarına yakın kaynaklarından başlayarak Kalküta ile Bengal Körfezlerine doğru Doğu Hindistan topraklarını boydan boya geçerek 3100 km boyunca akar. Kutsal şehir Benares, ya da Varanasi, yolculuğu boyunca en önemli ve tek  kutsal durağını oluşturmaktadır. Suda yansıyan devasa saraylar, dramatik yüzler, ve sonsuzluğa inanan münzeviler. Ayrıca, Hindistanlıların Ganja Ana olarak andıkları vaat dolu ve arındırıcı Ganj nehri… Nehrin kıyısında yüzüp oynayan çocuklar büyüdükçe davranışlarının daha iyi farkında oluyorlar. Yetişkinler, doğayla bir ozmos durumunda bulundukları zamanlardaki gibi enerji alışverişi yaparak güneş ve suyla dans ediyor ve böylece inanç patikasında yürüyorlar. Onların yaşantısında ruhsal hayat, günlük işlerle bir oluyor. Arınan bu kişilerin yanında kimisi tıraş oluyor, kimisi banyo yapıyor veya kirli çamaşırlarını yıkıyor. Rahipler meditasyon yapıyor, kadınlar saçlarını yıkıyor, mandalar su içiyor ve köpekler su kenarı boyunca çöpleri karıştırıyor.

Maya, ölü yakma yerlerinin en büyüğünü Manikarnika Gat'ı ziyaret ediyor. Burası dua edenler için en kutsal yer sayılmaktadır. Çünkü, «Varanasi'de ölüm bir ayrıcalıktır». Akrabalar, sevdikleri kişinin yakılması için odun toplarken, gözlerinden bir damla yaş dahi akmaz. «Gözyaşı ruhun cennete ulaşmasını engeller ve burada ölüm ruhun özgürlüğe kavuşması anlamına gelir, ölüm bir nimettir.». Gerçekten de, bu sahne bize acımasız gelse de bunda bir kalite, anlatılmaz bir rahatlama vardır, ve içinde hiç drama yoktur….